Hoofdstuk 4: Ridder Reinhardt est furieux.

september 1, 2008, 7:37 pm
Gearchiveerd onder: Uncategorized

Ridder Reinhardt was het meer dan beu. Hij smeet de Franse perkamenten die hij aan het bestuderen was uit het torenraam recht de slotgracht binnen. Een paar lijfeigenen keken raar op toen ook het bureau, een paar gordijnen, twee druiven, een icoon van David Hasselhof, een wasmand vol vuile onderkolders en een kat (inclusief zak) het koude water van de gracht binnenplonsden. Kort daarop werden diezelfde lijfeigenen verpletterd door een net door Adelberd geboende vleugelpiano. Ridder Reinhardt stond recht, gaf Adelberd de page een welgemikte trap in zijn noten en ging toen met een demonische grijns enkele dorpen platbranden.